Niebezpieczne idee we współczesnej nauce – red. John Brockman

Niebezpieczne idee we współczesnej nauce

Książka, która porusza tyle ciekawych tematów, że z pewnością rozbudzi zainteresowanie każdego czytelnika. Ma jednak jeden znaczący minus – to fakt, że jest zbiorem esejów. Tak, to prawda, że w jednym miejscu mamy wypowiedzi różnych naukowców, specjalistów w swoich dziedzinach, co czyni tę książkę wartościowym źródłem wiedzy, jednak te eseje są w większości zdecydowanie za krótkie. Przypomniało mi to pewną prozę eksperymentalną – Jeśli zimową nocą podróżny… Italo Calvino. Tam też gdy już byliśmy wciągnięci na maksa w akcję, nagle ta się urywała i przenosiliśmy się gdzieś indziej – a po chwili następowała powtórka, i znowu, i znowu, i tak do końca książki. Tu jest podobnie z esejami – zaczynasz czytać esej, rozbudza on Twoją ciekawość… i się kończy. I przechodzimy do następnego tematu. Trochę szkoda! A eseje te zawarte są w książce Niebezpieczne idee we współczesnej nauce pod redakcją Johna Brockmana.

Opowiem Ci o tej książce więcej “Niebezpieczne idee we współczesnej nauce – red. John Brockman”

Witamy we Wszechświecie – Neil deGrasse Tyson, Michael A. Strauss, J. Richard Gott

książka Witamy we wszechświecie

Równo rok temu marudziłam, że właśnie przeczytałam najtrudniejszą dla mnie książkę – była to Krótka historia czasu Stephena Hawkinga. Teraz jestem po lekturze czegoś, co zepchnęło Krótką historię… na drugie miejsce w rankingu ciężkich tematów. Oczywiście to książka o tym samym, tylko napisana jeszcze trudniejszym językiem. I na pewno nie dla laików, chociaż taki był zamysł autorów: książka o wszechświecie dla tych, „których głównym kierunkiem nie są nauki ścisłe”. Chodzi o pozycję Witamy we Wszechświecie. Podróż astrofizyczna, którą napisali Neil deGrasse Tyson, Michael A. Strauss oraz J. Richard Gott.

Opowiem Ci o tej książce więcej “Witamy we Wszechświecie – Neil deGrasse Tyson, Michael A. Strauss, J. Richard Gott”

Bakterie jelitowe kluczem do zdrowia – Anne K. Zschocke

Bakterie jelitowe kluczem do zdrowia

Stwierdzenie jelita to twój drugi mózg, stało się ostatnio popularne za sprawą głównie mediów społecznościowych, w których pojawiało się coraz więcej webinarów i zaproszeń na stacjonarne konferencje właśnie o wpływie jelit na cały organizm. Wystąpienia obfitowały w informacje naukowe i z pewnością jednym z ich źródeł była książka dr Anne Katheriny Zschocke pt. Bakterie jelitowe kluczem do zdrowia, której pierwsze wydanie pojawiło się w roku 2014. Książka zawiera wiedzę zdobytą przez autorkę podczas ponad 19 lat pracy nad mikrobiologią i  nad wpływem mikroorganizmów na człowieka. Czytając o ewolucji, dowiemy się, że na początku była bakteria. Według badań naukowych to właśnie te niewidoczne gołym okiem maluchy są niezbędne dla utrzymania dobrego stanu zdrowia człowieka. Według autorki w końcu posiadamy odpowiednią wiedzę, aby przestać ignorować wpływ bakterii, a zacząć działać tak, aby uzyskać wzajemną korzyść.

Opowiem Ci o tej książce więcej “Bakterie jelitowe kluczem do zdrowia – Anne K. Zschocke”

Języczni. Co język robi naszej głowie – Jagoda Ratajczak

książka Jagody Ratajczak "Języczni"

Czy współcześnie dwujęzyczność jest już standardem? Uczymy dzieci języka obcego, najczęściej angielskiego, od ich najmłodszych lat. Czasami dziecko dobrze nie umie powiedzieć „mama”, a już słyszy, że stół to też table, a pies to dog. Czy ta dwujęzyczność wpływa na strukturę psychiczną jednostki? Nad tym zastanawia się Jagoda Ratajczak w swojej książce Języczni. Co język robi naszej głowie, o której wydanie zadbał Karakter w połowie ubiegłego roku. Ja przeczytałam ją dopiero teraz, ale – jestem na tak. Wreszcie coś świeżego, wreszcie zupełnie inny styl pisania, taki lekko ironiczny i angażujący czytelnika.

Opowiem Ci o tej książce więcej “Języczni. Co język robi naszej głowie – Jagoda Ratajczak”

Samolubny gen – Richard Dawkins

Samolubny gen

Równowaga będzie zachowana – po poprzedniej recenzji lekkiej i nieodkrywczej książki psychologicznej, nadszedł czas na coś nieco cięższego. Będzie to popularnonaukowa klasyka, która została napisana w 1976 roku, a więc 45 lat temu! Mogą pojawić się głosy, że przez ten czas nauka poszła już zdecydowanie do przodu: i to prawda, jednak treści zawarte w tej książce to wiedza podręcznikowa, którą powinien znać każdy, kto zastanawia się nad tym, jak to się stało, że jesteśmy. Na to pytanie pomaga bowiem odpowiedzieć Richard Dawkins w swojej książce Samolubny gen. Autor, dziś prawie 80-letni, pojawił się już na moim blogu przy okazji recenzji o wiele nowszej książki o świadectwach ewolucji. Powiem nawet, że tamta książka jest o dużo bardziej przystępna w czytaniu: albo autor skierował ją celowo do czytelników-laików, albo te kilkanaście lat, które dzieli tę pozycję od Samolubnego genu, sprawiło, że Dawkins wyrobił swój własny, naukowopopularny język, dzięki któremu wszystko staje się łatwe do zrozumienia. Autor już w Samolubnym genie zaznaczył, że kieruje książkę do niespecjalistów, jednak według mnie różnica między stylem obu wspomnianych książek jest znacząca.

Opowiem Ci o tej książce więcej “Samolubny gen – Richard Dawkins”