Historia Anny Łabędź do tej pory ograniczała się jedynie do Fordonu i Bydgoszczy, co zostało opisane w pierwszym tomie dylogii. Ta młoda kobieta nie znała świata poza swoją małą ojczyzną. Wojna wymaga jednak od niej radykalnych kroków – zaufania Niemcowi, co wiąże się z wyjazdem z rodzinnego miasteczka. Książka Żona nazisty opisuje ich losy w Szczecinie, mieście bliskim Gustawowi i bliskim nazistom, bo przecież Stettin był wtedy niemiecki. Co stanie się z Anną w takim środowisku?
To właśnie tożsamość Anny Łabędź – teraz Guderian – jest centralnym punktem powieści, wokół którego Sylwia Trojanowska tworzy fabułę. Czy można być prawdziwą Polką we wrogim środowisku? Czy polskość w sercu będzie silniejsza niż pozory niemieckiej tożsamości tworzone dla innych? Jak pozostać sobą, gdy narzucają nam określoną rolę społeczną i musimy krakać jak inne wrony? Czy mąż-nazista będzie mimo wszystko chronił żonę Polkę, nawet jeśli będzie to zagrażało jego własnemu życiu?
Zaufać w czasie wojny
To nie romans, to proza obyczajowo-historyczna z elementami romansu. Dlatego z całą pewnością podpasuje wielu czytelnikom, którzy w powieściach szukają czegoś więcej niż prostej historii o miłości. Tutaj mamy historię o doświadczeniu wojny z perspektywy kobiety, która musiała podejmować właściwe decyzje, aby przeżyć. To ten wątek jest rozwijany przez całą powieść, a my z każdą stroną jesteśmy bliżej prawdziwej Anny i jej rozterek. Wierzymy w jej patriotyzm i czujemy jej ból, gdy musi na pozór zdradzać ojczyznę, udając kogoś, kim nie jest.
Uwierzyliśmy, że może zaufać Gustawowi. A co z innymi? Kto jest prawdziwym przyjacielem, a kto tylko udaje w celu osiągnięcia własnej korzyści? Kto wierzy w jej fałszywą tożsamość, a kto domyśla się prawdy i po której stronie jest? Czy z dala od frontu Anna Guderian będzie bezpieczna? Nie grozi jej śmierć z cudzych rąk, ale czy dalej nie musi walczyć o przetrwanie, tylko w inny sposób niż wcześniej?
Miłość oczywiście też jest ważnym, nawet podstawowym, elementem tej powieści. Jako Polki znamy swoją historię, wiemy, czego nasz naród doświadczył od Niemiec – dlatego obraz dobrego, kochającego nazisty Gestapowca jest dla nas oksymoronem. Czymś, co nie jest możliwe, co nie powinno się zdarzyć. Chcemy więc wierzyć, że skoro się zdarzyło, to musi być prawdziwe, a więc że ten akurat Gestapowiec będzie krystalicznie czysty i bezwarunkowo oddany naszej Annie. Jeśli tak jest, to czy jego własne tajemnice nie wpłyną na to, jak postrzega go Anna? Co zrobi, gdy dowie się prawdy?
Zaskakujące zakończenie
Odpowiedzi na te pytania dostajemy wraz z kolejnymi stronami powieści. Ale najlepsze czeka nas na koniec. Naprawdę, bardzo rzadko spotyka się książkę, której zakończenie tak nas zaskakuje – nawet kryminały nie są tak dobre; -). To niezwyczajne zakończenie sprawia też, że żałujemy, że powieść kończy się już w tym momencie. Ale z pewnością niejeden czytelnik odkładał książkę na półkę, odczuwając zachwyt dla pisarskich umiejętności autorki, które to zakończenie podkreśliło.